

خصوصیات فرزند اول باید مورد توجه ویژه قرار بگیرد زیرا با آمدن اولین فرزند همه اعضای خانواده وارد جریان متفاوتی می شوند و به طور طبیعی رفتار والدین تک فرزندی با آن هایی که چند فرزند دارند متفاوت می باشد، والدین همان ابتدا متوجه می شوند که فرزندان نسبت به یکدیگر، رفتارها و خصوصیات مختلفی از خودشان نشان می دهند.
تحقیقات نشان میدهد که ترتیب تولد میتواند تأثیر قابل توجهی بر شخصیت و رفتار افراد داشته باشد. فرزندان اول اغلب با ویژگیهای خاصی مانند مسئولیتپذیری، اعتماد به نفس، و وظیفهشناسی شناخته میشوند. در این مقاله به بررسی خصوصیات فرزندان اول و عوامل تأثیرگذار بر آنها میپردازیم.
روز جهانی فرزند اول روز جهانی فرزند اول (Firstborn Day) یک روز تعطیل غیررسمی است که هر ساله در دومین یکشنبه ماه ژوئن برگزار میشود. این روز برای قدردانی از فرزندان اول و برجسته کردن نقش آنها در خانواده و جامعه است.
تاریخچه روز جهانی فرزند اول به سال ۱۸۵۶ باز میگردد. در آن سال، دکتر چارلز لئونارد، یک کشیش در کلیسای مجارستانی در شهر ماساچوست، یک سرویس ویژه برای کودکان برگزار کرد. او این روز را “گل یکشنبه” نامید و از آن زمان به بعد، این روز به عنوان روز فرزند اول شناخته میشود.
در سال ۱۹۲۹، ترکیه برای اولین بار روز فرزند اول را به عنوان یک تعطیل ملی اعلام کرد. این روز در بسیاری از کشورهای دیگر نیز جشن گرفته میشود، اما هنوز به رسمیت شناخته نشده است.
خصوصیات فرزند اول: نقش در خانواده
تولد فرزند اول، تجربه ای جدید برای والدین می باشد و آن ها ممکن است در تربیت فرزند اول بر اساس قوانین پیش بروند و بسیار سخت گیر باشند و یا به خاطر ذوق و شوقی که برای تولد فرزندشان دارند بسیار سهل گیر باشند و اصول تربیتی را به خوبی ایفا نکنند در نتیجه در تربیت فرزندشان با مشکلاتی رو به رو خواهند شد.
پس از این که فرزند دوم به دنیا می آید والدین به خاطر تجربه ای از تربیت فرزند اولشان داشته اند روش تربیتی خود را تغییر می دهند و به صورت دیگری به تربیت فرزند دوم می پردازند، در این حالت فرزند اول مجبور است بی تجربگی و نا پختگی والدین را در تربیت کردن تحمل کند.
مفاهیمی در روانشناسی کودک مطرح می شود که به شما کمک می کند تا از اشتباهات رایج تربیتی بپرهیزید و از بهترین روش های تربیتی برای تربیت فرزندان استفاده نمایید.
تعادل در تربیت فرزندان اول
فرزندان اول در کانون توجه والدین قرار دارند و معمولا تمام خواسته های آن ها توسط والدین برآورده می شود و در فرزند احساس ارزشمندی زیادی به وجود می آید، در صورتی که این روند شکل افراطی و بی رویه ای داشته باشد، فرزندان اول تبدیل به انسان های قدرت طلب، خودخواه و کم تحمل می شوند و آن ها تحمل هیچ گونه بی توجهی ندارند.
پس از این که فرزند دوم به دنیا می آید از توجه والدین به آن ها کم می شود و در این صورت فرزند اول، فرزند دوم را مسبب این بی توجهی می داند و در این حالت حسادت فرزند اول شروع می شود که یکی از خصوصیات به وجود آمدن آن ها در هنگام تولد فرزند دوم می باشد، تمام فرزندان اول تغییر جایگاه شان را در خانواده احساس می کنند اما فرزندان نازپرورده تر با صدمات بیشتری رو به رو هستند و این که کودک چطور با این وضع و شرایط کنار بیاید به رفتار والدین و سبک های فرزند پروری آن ها بستگی دارد.
در صورتی که والدین تمام توجه و محبت خود را نثار فرزند دوم کنند و یا رفتارهای اشتباه دیگری از خودشان نشان دهند فرزند اول به احساس طرد شدگی دچار خواهد شد و بعد ها آن را به خواهر و برادر کوچک خود منتقل می کنند اما در صورتی که والدین رفتار صحیحی با کودک شان داشته باشند بچه ها به دوستانی خوب تبدیل می شوند و فرزند اول در برابر خواهر و برادر کوچک خود احساس مسئولیت و رهبری می کند.
خصوصیات فرزند اول: رهبری و سلطه جویی
پس از این که فرزندان دیگر متولد می شوند، فرزند اول موظف است تا از خواهر و برادر کوچک خود نگهداری کند او در این مورد از والدین خود الگوبرداری و تقلید می کند و به مراقبت و نگهداری از آن ها می پردازد، و زمانی که آن ها بزرگ شدند در بازی ها و فعالیت های دسته جمعی به رهبری خواهرها و برادرهای کوچک ترش می پردازد و با این ویژگی های اخلاقی بزرگ می شود.

به خاطر این ویژگی رفتاری اش او در بزرگسالی به رهبری علاقه مند می شود و دوست دارد که دیگران را تحت سلطه خود قرار دهد و به خوبی از انجام این کار بر می آید، هم چنین ویژگی مسئولیت پذیری به میزان زیادی در او افزایش می یابد.
ویژگی ها و خصوصیات اصلی فرزندان اول
بر اساس نظر روانشناسان برخی از خصوصیات اخلاقی فرزند اول به شرح زیر می باشد:
علاقه به قدرت
مسئولیت پذیر
وظیفه شناس
منظم
دقیق بودن
با وجدان بودن
محافظه کار
سازمان دهندگان خوب
فرزندان اول به طور معمول به گذشته گرایش دارند و نسبت به آینده بدبین هستند.
منبع:کانون مشاوران ایران-خصوصیات فرزند اول ✔️ ۷ ویژگی مهم

نوجوان پرخاشگر درگیر رفتاری می شودکه هدف آن آسیب رساندن به شخص یا شیء دیگری است. پرخاشگری میتواند به شکلهای مختلفی بروز کند. علل پرخاشگری در نوجوانان پیچیده است و می تواند شامل عوامل زیستی، محیطی و روانشناختی باشد. اگر متوجه نشانه های پرخاشگری در نوجوان خود شدید، مهم است که برای کمک اقدام کنید.
نوجوانی دوره ای بسیار حساس در زندگی هر فردی می باشد و بسیاری از والدین و پدر و مادرها با فرزندان نوجوان پرخاشگر خود مشکلات بسیار زیادی دارند. تغییرات هورمونی و ویژگی های جنسی و اخلاقی و روحی-روانی این دوره سبب شده است تا این دوره به یکی از بحرانی ترین دوره های زندگی تبدیل شود. بسیاری از خانواده ها گلایه می کنند که نمی توانند به خوبی با فرزندان نوجوان خود ارتباط برقرار کنند و در این بین نوجوانان پرخاشگر و پرخاشگری در نوجوانان یکی از مهم ترین دغدغه های تمامی خانواده ها می باشد.
علل نوجوان پرخاشگر
علل پرخاشگری در نوجوانان پیچیده است و می تواند شامل عوامل زیستی، محیطی و روانشناختی باشد. برخی از عوامل زیستی که ممکن است خطر پرخاشگری در نوجوانان را افزایش دهند عبارتند از:
ژنتیک: برخی از افراد به طور ژنتیکی مستعد پرخاشگری هستند.
اختلالات غدد درون ریز: اختلالات غدد درون ریز مانند کم کاری تیروئید می تواند خطر پرخاشگری را افزایش دهد.
آسیب مغزی: آسیب مغزی می تواند خطر پرخاشگری را افزایش دهد.
برخی از عوامل محیطی که ممکن است خطر پرخاشگری در نوجوانان را افزایش دهند عبارتند از:
خشونت خانوادگی: کودکانی که در خانواده هایی با خشونت خانوادگی رشد می کنند بیشتر در معرض خطر پرخاشگری هستند.
سوء استفاده: کودکانی که مورد سوء استفاده جسمی، جنسی یا عاطفی قرار می گیرند بیشتر در معرض خطر پرخاشگری هستند.
طلاق: طلاق می تواند خطر پرخاشگری را در نوجوانان افزایش دهد.
مرکز مشاوره ستاره ایرانیان با برترین متخصصین روانشناسی کودک و نوجوان در زمینه های مختلفی از جمله پرخاشگری، اختلالات یادگیری، اختلالات رفتاری و مشکلات عاطفی به شما کمک می کند تا سلامت روان و آینده فرزند خود را تضمین کنید. برای اطلاعات بیش تر در زمینه درمان پرخاشگری جوانان می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.
برخی از عوامل روانشناختی که ممکن است خطر پرخاشگری در نوجوانان را افزایش دهند عبارتند از:
اختلالات روانی: اختلالات روانی مانند اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) و اختلالات خلقی می تواند خطر پرخاشگری را افزایش دهد.
مشکلات یادگیری: کودکانی که مشکلات یادگیری دارند بیشتر در معرض خطر پرخاشگری هستند.
انزوا اجتماعی: نوجوانانی که احساس انزوا یا طرد می کنند بیشتر در معرض خطر پرخاشگری هستند.
نوجوان پرخاشگر
علت پرخاشگری نوجوان دختر
علل پرخاشگری در نوجوانان دختر، شبیه به علل پرخاشگری در نوجوانان پسر است. برخی از این علل عبارتند از:
تغییرات هورمونی: تغییرات هورمونی در دوران بلوغ میتواند باعث نوسانات خلقی و افزایش تحریکپذیری شود.
تغییرات اجتماعی: نوجوانان در این دوران استقلال بیشتری میخواهند و در عین حال با محدودیتهای بیشتری از سوی والدین و جامعه روبرو هستند. این تضاد میتواند باعث پرخاشگری شود.
عوامل محیطی: عوامل محیطی مانند خشونت خانگی، سوء استفاده، یا فقر میتواند باعث پرخاشگری در نوجوانان شود.
اختلالات روانی: برخی از اختلالات روانی مانند اختلالات خلقی، اختلالات اضطرابی، و اختلالات شخصیتی میتواند باعث پرخاشگری در نوجوانان شود.
نشانه های پرخاشگری در نوجوانان
پرخاشگری در نوجوانان می تواند به اشکال مختلفی بروز کند، از جمله:
خشونت فیزیکی: کتک زدن، هل دادن، پرتاب اشیا
توهین و تهدید: استفاده از کلمات یا جملات توهین آمیز یا تهدید آمیز
بداخلاقی و قانون شکنی: انجام کارهایی که قوانین یا مقررات را نقض می کنند
عصبانیت و تحریک پذیری بیش از حد
مشکلات در کنترل خشم
انزوا و گوشه گیری
شکایت از کمبود توجه یا محبت
مرکز مشاوره ستاره ایرانیان با برترین متخصصین روانشناسی کودک و نوجوان در زمینه های مختلفی از جمله پرخاشگری، اختلالات یادگیری، اختلالات رفتاری و مشکلات عاطفی به شما کمک می کند تا سلامت روان و آینده فرزند خود را تضمین کنید. برای اطلاعات بیش تر در زمینه درمان پرخاشگری جوانان می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.
رفتار با نوجوان ۱۳ ساله
در اینجا چند نکته برای رفتار با نوجوان ۱۳ ساله ارائه شده است:
شنونده خوبی باشید. به حرفهای فرزندتان گوش دهید و بدون قضاوت به او توجه کنید. این کار به او کمک میکند تا احساس کند که شما او را درک میکنید و برایش اهمیت قائل هستید.
با او ارتباط برقرار کنید. با فرزندتان در مورد موضوعات مختلف صحبت کنید. از او بپرسید که در مدرسه چه میگذرد، با دوستانش چه میکند و به چه چیزهایی علاقه دارد. این کار به شما کمک میکند تا او را بهتر بشناسید و با او ارتباط نزدیکتری برقرار کنید.
محدودیتهایی تعیین کنید. نوجوانها به محدودیتها نیاز دارند تا بدانند که چه انتظاری از آنها میرود. با فرزندتان در مورد قوانین و انتظارات خانواده صحبت کنید و مطمئن شوید که او آنها را درک میکند.
به او مسئولیت بدهید. به فرزندتان مسئولیتهایی بدهید که متناسب با سن و تواناییهایش باشد. این کار به او کمک میکند تا احساس مسئولیت کند و مهارتهای زندگی خود را بهبود بخشد.

الگوی خوبی باشید. فرزندتان از شما الگو میگیرد. رفتارهای مثبت شما تأثیر زیادی بر رفتار او خواهد داشت.
راه های مقابله با پرخاشگری در نوجوانان
اگر متوجه نشانه های پرخاشگری در نوجوان خود شدید، مهم است که برای کمک اقدام کنید. در اینجارفتار با نوجوان پرخاشگر و بی ادب نی نی سایت آورده شده است:
با نوجوان خود صحبت کنید: در مورد احساسات و رفتارهای او با او صحبت کنید. به او گوش دهید و به او کمک کنید تا راه های سالم تری برای بیان احساسات خود پیدا کند.
قوانین و انتظارات خود را برای نوجوان خود مشخص کنید: به او بگویید که چه رفتارهایی قابل قبول هستند و چه رفتارهایی قابل قبول نیستند.
برای نوجوان خود الگو باشید: به او نشان دهید که چگونه به روشی سالم و محترمانه با دیگران رفتار کنید.
به نوجوان خود کمک کنید تا مهارت های حل مسئله و مدیریت خشم را بیاموزد: به او کمک کنید تا یاد بگیرد چگونه در موقعیت های دشوار به طور موثری با دیگران ارتباط برقرار کند و احساسات خود را کنترل کند.
منبع:کانون مشاوران ایران-نوجوان پرخاشگر ✔️ ۲۱ مهارت تضمینی برای کنترل