درمان فوبیای اجتماعی ، گوشه گیری ، انزوای اجتماعی

فوبیای اجتماعی داری؟ درمان فوبیای اجتماعی چگونه است؟ این مطلب را از دست نده – مدت زمان مطالعه ۳ دقیقه

” در همه ی موقعیت های اجتماعی به شدت احساس ترس می کنم، وقتی قرار باشد سر کلاس دانشگاه کفرانسی ارائه دهم یا در یک جمع غریبه صحبت کنم،

از مدت ها قبل در خصوص این موضوع ذهنم درگیر می شود و هر چه به روز موعود ( روز ارائه کنفرانس ) نزدیک می شوم احساس ترس در وجودم چند برابر شده،

در نهایت در روز اجرا مثل لبو سرخ می شوم، و صرفا در انتظار تمام شدن آن لحظات جانکاه اضطرابم را تحمل می کنم.

از این که همیشه باید یک گوشه تنها باشم، سکوت کنم، و از نگاه های دیگران اذییت شوم احساس بدی دارم”

از اینکه دیگران متوجه لرزش دستان و ارتعاش تن صدایم می شوند و از اضطرابم آگاه شوند، احساس خجالت دارم.”

درمان فوبیای اجتماعی

جملات بالا شرح حال یک دانشجوی مبتلا به اختلال فوبیای اجتماعی بود.

آیا برای شما هم صحبت کردن یا سخنرانی در یک جمع، سخت و ترسناک است؟

بیشتر مردم از صحبت کردن در مقابل یک جمعیت غریبه و ناآشنا احساس تشویش و ناراحتی داشته و سعی در اجتناب از چنین موقعیتی دارند.

اما افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی یا فوبیای اجتماعی، نسبت به جمعیت عادی از نظر شدت و مدت اضطراب و اختلالی که در نتیجه این مسئله در زندگی روزمره شان ایجاد شده، از سایر مردم متمایز می شوند.

درمانگر ترس های خود باشید، ناگفته های فوبی و درمان آن

0 دیدگاه/می 15, 2019

ادامه مطلب ...

علت فوبیای اجتماعی چیست؟

از جمله دلایلی که روانشناسان و متخصصان به عنوان علت احتمالی فوبیای اجتماعی ذکر نموده اند می توان به موارد زیر اشاره نمود:

ویژگی های شخصیتی و تجربه های دوران کودکی

مثلا کودکان کم رو و خجالتی که معمولا گوشه گیر، ساکت و منزوی هستند به احتمال بیشتری در بزرگسالی دچار فوبیای اجتماعی می شوند.

اما علاوه بر خصوصیات شخصتی فوق، چون فوبیای اجتماعی در مقایسه با سایر اختلالات اضطرابی در سن پایین تری ظاهر می شود، سبک فرزندپروری و نوع برخورد والدین در احتمال ایجاد این اختلال تاثیر بسزایی دارد.

به عنوان مثال، تحقیقات نشان داده است که کودکان مبتلا به فوبیای اجتماعی دارای والدینی با کنترل گری بسیار بالا و مهربانی کم تر هستند.

همچنین والدین این کودکان به احتمال بیشتری از خجالت زده کردن فرزندن خود جلوی دیگران به عنوان یک روش تربیتی و تنبیه استفاده می کنند.

بنابراین تجربه ی تحقیر شدن در کودکی را می توان در گذشته این افراد به نسبت جمعیت عادی بیشتر مشاهده نمود.

معمولا والدین این کودکان نمی توانند الگوی خوبی از رفتار شجاعانه و مقبول برای فرزند شان باشند و خود آن ها نیز از اضطراب رنج برده و نسبت به حفظ ظاهر جلوی دیگران بسیار حساس هستند.

بنابراین یادگیری نیز نقش مهمی در احتمال فوبیای اجتماعی دارد.

دنیای یک فرد مبتلا به فوبیای اجتماعی چه رنگی است؟

ذهنیت و دنیای درونی افراد مبتلا به فوبیای اجتماعی نقش بسزایی در ایجاد و ادامه یافتن این اختلال دارد.

معمولا این افراد در مورد رخداد های اجتماعی پیش بینی های بسیار منفی در ذهن خود دارند که باعث اجتناب آن ها از موقعیت اجتماعی می شود.

همچنین در موقعیت های اجتماعی، در تعامل ها، صحبت کردن یا سخنرانی جلوی جمع معمولا ارزیابی که از عملکرد و برخورد خود دارند بسیار منفی و ناشیانه است.

مثلا ممکن است بعد از اجرای تئاتر، سخنرانی، یا حتی رقصیدن جلوی جمع، علارغم اینکه دیگران نظر و فیدبک مثبتی در مورد عملکردشان به آن ها ارائه می دهند، باز هم از عملکرد خود ارزیابی منفی داشته باشند.

ویژگی دیگر افراد مبتلا به فوبیای اجتماعی تمرکز وتوجه زیاد از حد روی خود و ارزیابی خود است.

آن ها دائم نگران نشان دادن چهره مطلوب از خود هستند و فکر می کنند که همان قدر که آن ها از درون مضطرب هستند، در ظاهر نیز مضطرب نشان خواهند داد.

این نگرانی دائمی، عیب گیری و خود انتقادی باعث می شود که در موقعیت های اجتماعی تمرکز کمتری روی موضوع اصلی ( مثلا سخنرانی، رقصیدن و…) داشته باشند، دچار حواس پرتی شوند و در نتیجه عملکرد مطلوبی از خود به نمایش نگذراند.

درمان فوبیای اجتماعی گوشه گیری و انزوا درمان

مشاورانه 

مشاوره خانواده 

مشاوره ازدواج 

مشاوره تلفنی 

مشاوره آنلاین 

تست روانشناسی 

مشاوره روانشناسی 

مشاوره جنسی 

اختلال روانی 

استخدام روانشناس و روانسنج

درمان فوبیای اجتماعی

در درمان فوبیای اجتماعی، روش های مختلفی به کار گرفته می شود،

انتخاب روش درمانی، بسته به تشخیص درمانگر و شرایط بیمار از نظر شدت و مدت اختلال، سن، فوریت درمان و…صورت می گیرد.

شناخت درمانی

اولین راه درمان فوبیای اجتماعی درمان مبتنی بر شناخت است.

منبع: مرکز مشاوره و روانشناسی مشاورانه-درمان فوبیای اجتماعی ، گوشه گیری ، انزوای اجتماعی

دستورالعمل هایی برای ارتباط والدین-کودک

داشتن یک رابطه خوب، یک مهارت مهم فرزندپروری است. زمانی که ارتباط مثبتی بین والدین و فرزند برقرار باشد فرزندپروری لذت‌بخش تر هم خواهد بود. چه کودک نوپایی را پرورش دهید و چه یک نوجوان را، برقراری یک رابطه خوب، کلید ایجاد عزت نفس و همین‌طور احترام متقابل است.

اصول اساسی ارتباط خوب والد-کودک

بگذارید کودکتان بداند شما علاقه دارید هروقت که کودک نیاز داشت درگیرش شوید و کمکش خواهید کرد.

زمانی که کودکتان می خواهد با شما صحبت کند تلویزیون را خاموش کنید یا روزنامه را کنار بگذارید.

زمانیکه فرزندتان دارد چیز مهمی می گوید از حرف زدن پشت تلفن خودداری کنید.

گفتگویتان بین خودتان بماند مگر اینکه افراد دیگری بطورمشخص درگیر در موضوع باشند. بهترین ارتباط بین شما و فرزندتان زمانی صورت می گیرد که کسی دوروبرتان نباشد.

شرمنده کردن یا مورد خطاب قرار دادن کودکتان در جلوی جمع، فقط موجب بروز خشم و خصومت در او می شود، نه ارتباط خوب.

مثل برجی بالای سر کودک تان نایستید. طوری قرار بگیرید که هم-قد کودک شوید و آنگاه گفتگو کنید.

اگر از رفتار یا حادثه ای خیلی عصبانی هستید، تا زمانیکه آرامش خود را بدست نیاورده اید وارد مکالمه نشوید زیراتا قبل از آن نمی توانید حالت بی طرف داشته باشید. بهتر است مکث کنید، آرام بگیرید و بعدا با فرزندتان حرف بزنید.

چنانچه خیلی خسته باشید، زور زیادی می برد تا شنونده ی فعال باشید. شنونده ی واقعا فعال بودن کار دشواری است و زمانیکه ذهن و بدنتان خسته است بیشتر سخت می شود.

بادقت و همراه با ادب گوش دهید. وقتی کودک سعی دارد ماجرایش را بگوید حواسش را پرت نکنید. با کودکتان همچون بهترین دوست خود خوشرفتار باشید.

مشکل را زیادی بزرگ نکنید، همچون کسی که درحال کشف موضوعات جزئی از یک داستان است و هرگز به خود بچه اجازه نمی دهد که ادامه دهد. اینها والدینی اند که به حاشیه یک رویداد، بیشتر واکنش نشان می دهند در حالیکه صورت مسئله را فراموش می کنند، مثلا کودک شروع به گفتن آنچه رخ داده می کند و پدر یا مادر می گوید «برام مهم نیست که اونها دارن چیکارمی کنن، بهتربود تو خودت رو درگیر این چیزها نمی کردی.»

نپرسید چرا، بلکه بپرسید که چی شده.

اگر چیزی درباره وضعیت پیش آمده می دانید، با اطلاعاتی که دارید خیال کودکتان را راحت کنید.

از چشم یک بزرگسال حرف زدن (“وقتی حرفم تمام شد حرف می زنی”، “من میدونم چی برات بهتره”، “فقط چیزی که من میگم رو انجام بده تا مشکل حل شه”)، موعظه و نتیجه اخلاقی گرفتن را به حداقل برسانید چونکه این روشها برای ایجاد ارتباط مفید نیستند و دریچه ی ارتباطی را می بندند.

از کلمات یا عبارات سخیف ازقبیل “خفه شو”، “احمق”، “تنبل” استفاده نکنید: «احمق! اون اصلا معنی نمیده» یا «تو چی می فهمی، تو فقط یه الف بچه ای».

در برنامه ریزی بعضی مراحل خاص، کودک رابرای رسیدن به راه حل یاری کنید.

نشان بدهید که خود کودک موردقبول شماست، جدای از کرده و نکرده هایش.

کودک را برای برقراری ارتباط با دیگران تقویت کنید. با پذیرش او، و تمجید از تلاشش در برقراری ارتباط، این کار را انجام دهید.

منبع:  مرکز مشاوره و روانشناسی ایران-دستورالعمل هایی برای ارتباط والدین-کودک

تست تشخیص افسردگی

 اگر شما برنامه ای برای مراجعه به پزشک برای تشخیص افسردگی دارید، در اینجا انواع تست هایی که پزشک برای تشخیص افسردگی از شما می گیرد معرفی شده اند. نخست، در نظر داشته باشید هر تستی، تست افسردگی نمی باشد. برخی از تست ها برای تشخیص افسردگی بالینی به کار برده نمی شوند بلکه برای رد سایر مشکلات پزشکی است که ممکن است با افسردگی علائم مشابهی را داشته باشند.

در بیشتر موارد، پزشک آزمایش فیزیکی انجام می دهد و یک سری آزمایشهای آزمایشگاهی برای اطمینان حاصل کردن از این که این علائم مربوط به بیماری تیروئید، کمبود ویتامین D، یا مشکل پزشکی دیگری نباشد، را انجام می دهد. اگر علائم که شما دارا می باشید مربوط به بیماری فیزیکی باشد با درمان این بیماری ها علائم افسردگی کاهش خواهد یافت.

تشخیص افسردگی و معاینات جسمی

باز هم هدف از انجام معاینات جسمی برای رد علل فیزیکی افسردگی می باشد. زمانی که معاینات فیزیکی صورت می گیرد، تمرکز پزشک بیشتر بر روی سیستم عصبی و غدد درون ریز خواهد بود. پزشک سعی خواهد کرد هرگونه مسئله ای را که به بهداشت و سلامت جسمی مربوط می شود را نسبت به علائم افسردگی بالینی شناسایی کند.

به عنوان مثال، کم کاری تیروئید- ناشی از غده ی تیروئید- شایع ترین مشکل پزشکی است که با علائم افسردگی در ارتباط می باشد. دیگر علائم مربوط به اختلالات غدد درون ریز که منجر به افسردگی می شود شامل پرکاری تیروئید- ناشی از تیروئید پرکار- و بیماری کوشینگ- یک اختلال مرتبط با غده ی آدرنال است.

بسیاری از بیماری های سیستم عصبی مرکزی نیز می تواند منجر به افسردگی شود. برای مثال، افسردگی امکان دارد با یکی از شرایط زیر همراه باشد:

غده های سیستم عصبی مرکزی

ضربه به سر

انسداد بافت ها

ضربه

سیفلیس

سرطان های متعدد (مانند سرطان لوزالمعده، پرستات و سرطان پستان)

مصرف داروهای کورتیکواستروئیدی مانند پردنیزون، که افراد مبتلا به بیماری هایی مانند آرتریت روماتوئید یا آسم از آن استفاده می کنند نیز با ایجاد افسردگی در ارتباط است. داروهای دیگری مانند مصرف خودسرانه استروئیدها و آمفتامین ها و داروهای کاهش دهنده ی اشتها نیز ممکن است منجر به افسردگی شوند.

تشخیص افسردگی و تست های آزمایشگاهی

پزشک می تواند با پرسیدن سوالات خاصی از شما و انجام تست های آزمایشگاهی افسردگی را تشخیص دهد. پزشک ممکن است به هر حال یک سری آزمایش ها را بر روی شما انجام دهد تا این علائم مربوط به مشکلات دیگری نباشد. پزشک ممکن است برای شما آزمایش خون بنویسد و یک سری علائم که مربوط به مشکلات جسمی می شود را در برگه ی آزمایش شما تیک بزند.

پزشک آزمایش خون را برای اطمینان حاصل کردن از اینکه مشکل شما مربوط به کم خونی یا مشکل تیروئید یا هورمون های دیگر، کمبود کلسیم و ویتامین D در بدن شما نباشد را انجام می دهد.

آزمایش های تشخیص افسردگی

امکان دارد پزشک آزمایشهای دیگری را بر روی شما انجام دهد که بخشی از معاینات فیزیکی اولیه می باشند. در میان آنها پزشک برای بررسی الکترولیت ها، عملکرد کبد، غربالگری سم شناسی، و عملکرد کلیه برای شما آزمایش خون تجویز کند. به دلیل اینکه کبد و کلیه مسئول دفع سمومی هستند که به وسیله ی مصرف داروهای ضد افسردگی وارد بدن می شوند اگر هریک از این ارگان های بدن دچار مشکل شوند سموم در بدن انباشته شده و برای شخص مشکلاتی را ایجاد خواهد کرد.

آزمایش های دیگر شامل:

سی تی اسکن یا ام آر آی برای اطمینان حاصل کردن از این مسئله که فرد مبتلا به بیماری های دیگری مانند تومور مغزی نباشد

نوار قلب (ECG) برای تشخیص بیماری های قلبی

الکتروانسفالوگرام (EEG) ثبت فعالیت های الکتریکی مغز

آزمایشهای غربالگری افسردگی

پس صحبت کردن در مورد خلق و خوی شما و راه ها و روش هایی که بر روی زندگی شما تاثیر گذاشته اند، پزشک ممکن است از شما سوالاتی را بپرسد که به طور خاص برای غربالگری افسردگی از آنها استفاده می شود. به یاد داشته باشید که این هر سوال و پرسشی که پزشک از شما می پرسد امکان دارد که برای تشخیص بیماری افسردگی باشد. این آزمایش ها، به هر حال، به پزشک شما بینش بهتری برای تشخیص خلق شما خواهد داد. و پزشک می تواند با استفاده از آنها با اطمینان بیشتری بیماری شما را تشخیص دهد.

یک نمونه از ازمایشهای غربالگری یک پرسشنامه ی دو بخشی است که برای تشخیص ابتلا به افسردگی بسیار قابل اعتماد است. در این آزمایش از شما خواسته می شود که به دو سوال پاسخ دهید:

آیا در طی ماه گذشته شما احساس ناراحتی، افسردگی و یا ناامیدی داشته اید؟

در طی ماه گذشته آیا شما علاقه ی کمی به انجام کارها داشته اید و یا اینکه از انجام کارهایتان لذت نمی بردید و احساس ناراحتی کرده اید؟

پاسخ هایی که شما به  این دو سوال می دهید مشخص می کند که پزشک پس از پاسخ شما چه آزمایش دیگری را برای شما انجام دهد. امکان دارد پزشک برای تکمیل تشخیصش سوالات اضافه ای از شما بپرسد. و اگر پاسخ های شما نشان دهد که شما مبتلا به افسردگی نیستید پزشک ممکن است علائم را برای تشخیص درست دوباره بررسی کند. مطالعات پزشکی نشان داده است که این دو پرسش، به خصوص زمانی که برای ارزیابی فرد مورد استفاده قرار می گیرد، ابزاری بسیار موثر برای تشخیص بیماری افسردگی می باشد.

منبع:  مرکز مشاوره و روانشناسی ایران-تست تشخیص افسردگی

آغوش درمانی

لمس اساس ارتباط نوزاد آدمی با دنیایی است که به آن قدم می گذارد. حواس پنج گانه از اولین ابزارهای ارتباطی او با دیگران است. از این میان حس لامسه کاربرد زیادی دارد. نوزاد انسان ، لطافت، گرمی، سردی، درد، فشار، راحتی، آسایش و بسیاری از حالات جسمی و حتی عاطفی را از طریق حس لامسه دریافت می کند. کسانی که در دوران نوزادی و کودکی دچار محرومیت حسی شده اند، در بزرگسالی به سختی قادرند عواطف خود را نشان دهند و به نظر دیگران افرادی سرد و بی روح می نمایند.

در آغوش گرفتن دیگران

هم با کلام و هم بدون آن می توان با خود و دیگران ارتباط برقرار کرد؛ و لمس از جمله ابزارهای ارتباط غیرکلامی است.

هلن کولتون(Helen Colton)مولف کتاب لمس، عقیده خود را در خصوص ضرورت توجه به سیستمهای لمس و عملکردهای بیولو‍ژیک ابراز می دارد که ما از همان آغاز زندگی دانش و خرد کسب کرده ایم و به انسان های دانائی تبدیل شده ایم. اکنون آنقدر دانش نوین در اختیار داریم که بتوانیم به ابعاد جدیدمان ، در مقام انسان های بیولوژیک (homo bioloicus)، توجه کنیم. ارگانیسم بیولوژیک ما برای عمل کردن در حد اعلای خود – حداکثر شادی و لذت – به چه چیزی احتیاج دارد؟

شواهد علمی حاکی است که “لمس کردن” یا “تماس انسانی” یکی از قدرتمندترین و پایه ای ترین نیازهای بشر است. موجود انسان – که ترکیبی از گونه های فهیم و انسان های بیولوژیک است – برای برقراری تماس با دنیا و کسب لذت و سلامت در آن از قدرت لمس استفاده می کند و آن را در خدمت پرورش جامعه می گیرد.

بغل کردن یک رفتار طبیعی 

در آغوش گرفتن پاسخی طبیعی و غریزی از روی عاطفه ، مهر و محبت، احتیاج و شادی است.

لمس کردن و لمس شدن نه تنها خوشایند بلکه نوعی نیاز است. تحقیقات علمی این نظریه را ، که تحریک با لمس برای سلامت عاطفی و جسمی ما کاملا لازم است ، تایید می کند.

لمس درمانی و یا تقویت سیستم حس لمس یکی از ابزارهای اصلی درمان محسوب می شود. لمس کردن به تسکین درد و کاهش اضطراب و افسردگی کمک می کند ، اراده بیمار را برای زندگی تقویت می کند و همچنین به نوزادان نارسی که در دستگاه های ویژه( انکوباتور) از لمس محروم می مانند کمک میکند که رشد کنند

فواید آغوش درمانی

آزمایش های گوناگون نشان داده اند که مهمترین فوائد و خاصیتهای اثبات شده برای لمس عبارتند از :

۱٫ موجب می شود که ما به خودمان و محیطمان احساس بهتری پیدا کنیم.

۲٫ تاثیر مثبتی بر رشد زبان و هوش کودکان می گذارد.

۳٫ عزت نفسدر کودک به وجود می آورد.

۴٫ تنش و فشار عصبی را کاهش می دهد.

۵٫ حضور فیزیکی والد و فرزند را در کنار هم تایید می کند.

۶٫ موجب تغییرات فیزیولوژیکی چشمگیر در لمس کننده(toucher) و لمس شونده(touched) می شود.

لمس ، شکل های گوناگونی دارد ، در آغوش گرفتن ، که نوع خاصی از لمس کردن است، نقش موثری در کسب سلامتی و بهبودی بازی می کند.

منبع:  مرکز مشاوره و روانشناسی ایران-آغوش درمانی

از تشخیص خانگی کرونا تا پیشگیری و درمان ویروس

تشخیص خانگی بیماری کرونا

ویروس کرونای جدید ممکن است در ابتدا علائم عفونت نشان ندهد، ‏پس چگونه می توان از ابتلا به این بیماری مطلع شد؟

آخرین اطلاعات این است که دوره نهفته (انکوباسیون) ‏ممکن است ۲۸ روز قبل از مشهود بودن علائم ‏COVID 19‎‏ باشد و تا زمانی که فرد دچار تب و یا سرفه نشود ‏و به بیمارستان نرود، معمولاً ریه ها٪ ۵۰ فیبروزه شده اند که دیگر خیلی دیر شده است!‏

پزشکان یک آزمایش ساده را ارائه می دهند که می توانیم هر روز صبح انجام دهیم. نفس عمیق ‏بکشید و نفس خود را بیش از ۱۰ ثانیه نگه دارید.

اگر نفستان را با موفقیت و بدون سرفه، بدون ناراحتی، خستگی و ‏سفتی و غیره بیرون دادید، ثابت می کند که هیچ فیبروزی در ریه ها وجود ندارد، در واقع نشان می دهد که ‏عفونت وجود ندارد.‏

تشخیص کرونا بر اساس استاندار وزارت بهداشت

تریاژ: تشخیص زودهنگام بیماران شدید تنفسی ناشی از کرونا جدید

بیماری بدون عارضه

توجه شود که بیمار دارای عفونت حاد تنفسی فوقانی بدون عارضه (بدون نشانه های شوک، سپسیس، دهیدراتاسیون و تنگی نفس)، ممکن است گاهی:

بدون تب،

سرفه،

گلودرد،

احتقان بینی،

بی حالی،

سردرد

یا درد عضلانی باشد.

سالمندان و بیماران دارای نقص ایمنی ممکن است با علائم غیراختصاصی آتیپیک مراجعه نمایند.

پنومونی خفیف

بالغین مبتلا به پنومونی که نشانه های پنومونی شدید را ندارد.

کودک مبتلا به پنومونی غیرشدید که دارای سرفه یا دشواری در تنفس به همراه تنفس سریع باشد

(بدون نشانه های پنومونی شدید) تنفس سریع: زیر ۲ ماه(بیشتر از ۶۰ تنفس در دقیقه)، ۲ ماه تا ۱۱ ماه (بیشتر از ۵۰ تنفس در دقیقه)، یکسالگی تا ۵ سالگی (بیشتر از ۴۰ تنفس در دقیقه)

پنومونی شدید در تشخیص کرونا

جوانان و بالغین:

تب یا نشانه های بالینی مطرح کننده عفونت تنفسی، به همراه یکی از نشانه ی: سرعت تنفس بیشتر از ۳۰ بار در دقیقه، دیسترس تنفسی شدید، یا SpO2 کمتر از ۹۰ % در هوای اتاق

کودک:

دارای سرفه یا دشواری تنفس به همراه یکی از : سیانوز مرکزی یا SpO2 کمتر از ۹۰ %، دیسترس

شدید تنفسی )نفس نفس زدن یا تورفتگی شدید قفسه صدری هنگام تنفسی(، نشانه های دال بر پنومونی

به همراه علائم خطر عمومی مانند ناتوانی در شیر خوردن یا نوشیدن، بی حالی شدید یا کاهش سطح

هوشیاری، یا تشنج. سایر نشانه های پنومونی که ممکن است وجود داشته باشد.

شامل:

تو رفتگی قفسه صدری در هنگام تنفس،

تنفس سریع(زیر ۲ماه )بیشتر از ۶۰ تنفس در دقیقه(، ۲ ماه تا ۱۱ ماه (بیشتر از ۵۰ تنفس در دقیقه)، یکسالگی تا ۵ سالگی )بیشتر از ۴۰ تنفس در دقیقه( تشخیص پنومونی شدید بالینی است و انجام رادیولوژی جهت رد کردن عوارض کمک کننده است.

۱- – فرد مبتلا به بیماری شدید تنفسی تبدار

فرد مبتلا به بیماری شدید تنفسی تبدار (سندرم SARI) که به دلیل تب، سرفه و … نیازمند بستری در بیمارستان می

باشد، و عامل بیماریزای دیگری ۱ برای توجیه علائم بیماری وی متصور نیست. (پزشکان در مورد تظاهرات غیرتنفسی و

غیرمعمول بیماری در افراد با نقص ایمنی باید هوشیار باشند)

که حداقل یکی از مشخصات ذیل را دارا باشد:

الف- سابقه سفر به ووهان ( Wuhan )، در استان هوبای ( Hubei ) کشور چین، در عرض ۱۴ روز قبل از شروع علائم بیماری

ب- از کارکنان بهداشتی درمانی (پزشک، پرستار، خدمه و سایر پرسنل بخش) باشد که در محل که یک مورد بیمار تنفسی شدید ) SARI بستری بوده است(خدمت کرده و تردد داشته است. (بدون توجه به ملیت یا سابقه مسافرت آن بیمار)

ج- علی رغم درمان های مناسب برای پنومونی، پاسخ بالینی نامناسب بوده و به شکل غیرمعمول و غیرقابل انتظاری وضعیت بالینی بیمار حادتر و وخیم تر شود (بدون توجه به سابقه سفر و ملیت بیمار) حتی اگر عامل بیماری زای دیگری که توجیه کننده وضعیت بالینی بیمار باشد، نیز از بیمار جداسازی شده باشد.

۲ -بیمار دارای علائم تنفسی

بیمار دارای علائم تنفسی (با هر شدتی که باشد)، که در عرض ۱۴ روز قبل از شروع علائم بالینی یکی از انواع تماس های

ذیل را داشته باشد:

الف- تماس نزدیک ۲ ( physical contactclose ( با مورد قطعی و علامتدار بیماری nCoV ،

ب- کار در بیمارستان یا مرکز درمانی در کشوری که انتقال داخل بیمارستانی در آن کشور گزارش شده باشد.

ج- تماس مستقیم با مخازن حیوانی بیمار (درصورتی وجود عفونت کوروناویروسی جدید در حیوان قطعی شده باشد) در کشورهایی که، کوروناویروس جدید دارای مخزن حیوانی باشد یا ابتلا انسان در اثر انتقال zoonotic محرز شده باشد

PHOBIA

اختلال اضطرابی و روشهای درمان فوبیا- دکتر سارا نامجو

0 دیدگاه/می 22, 2019

ادامه مطلب ...

درمان و پیشگیری خانگی ویروس کرونا

آب خوردن هر ۱۵ دقیقه

توصیه جدی پزشکان ژاپنی می گوید که همه باید ‏اطمینان حاصل کنند که دهان و گلویشان مرطوب است و خشک نیست. حداقل هر ۱۵ دقیقه یکبار یه قلوپ آب بخورید.‏

چرا ؟

چون حتی اگر ویروس وارد دهان شما شود ؛ آب آشامیدنی یا مایعاتی که مرتبا می خورید، باعث انتقال آنها به ‏معده می شود و اسید معده ی شما، ویروس ها را از بین می برد.

اگر به طور منظم آب کافی نخورید، ‏ویروس می تواند به مویرگهای تنفسی شما وارد و از آنجا به شُشها منتقل شود که این حالت بسیار خطرناک ‏است.‏

بهبود سیستم ایمنی بدن

با خوردن سیر، پیاز و ویتامین C

ورزش و نرمش آرام

نرمش آرام در خانه و یا محیطی که عامل بیماری نباشد.

پیشگیری از کرونا بر اساس استاندار سازمان بهداشت جهانی

دستان خود را با صابون و آب یا مالش دادن بر پایه الکل تمیز کنید.

بینی و دهان را هنگام سرفه و عطسه با بافت یا آرنج خمیده بپوشانید.

از تماس نزدیک با هرکسی که علائم سرماخوردگی یا آنفلوانزا دارند، خودداری کنید.

گوشت و تخم مرغ را کاملا بپزید.

از تماس محافظت نشده با حیوانات زنده خودداری کنید.

بهترین زمان تشخیص کرونا

بهترین زمان برای اخذ نمونه تنفسی ظرف ۷ روز اول بیماری و قبل از تجویز داروهای ضدویروس است.

درصورت عدم ارسال نمونه ها در طی ۷۲ ساعت اولیه (ترجیحا ۲۴-۴۸ ساعت اولیه)، ضروری می باشد نمونه ها در برودت منهای ۷۰ درجه سانتیگراد نگهداری گردد و در زمان انتقال به  آزمایشگاه کشوری رفرانس از تانک ازت استفاده شود.

آزمایشگاه کشوری رفرانس کورونا ویروس مستقر در آزمایشگاه ملی انفلوانزا واقع در دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

لطفاً برای سلامتی دیگران به اشتراک بگذارید!‏

مشاورانه 

مشاوره خانواده 

مشاوره ازدواج 

مشاوره تلفنی 

مشاوره آنلاین 

تست روانشناسی 

مشاوره روانشناسی 

مشاوره جنسی 

اختلال روانی 

استخدام روانشناس و روانسنج

راه های انتقال کرونا و بیماری های عفونی مشابه

احتیاطات بر مبنای روش انتقال:

تعریف: در هنگام درمان بیماران شناخته شده یا مشکوک عفونی یا کلونیزه با عوامل عفونی بیماریزا، از احتیاطات بر مبنای روش انتقال استفاده می شود.

در این موقعیت ها موازین کنترلی اضافی به منظور پیشگیری مؤثر از انتقال عفونت الزامی است.

از آن جا که غالباً در هنگام پذیرش بیماران در بیمارستان عوامل عفونی شناخته شده نیستند، این احتیاطات بر اساس نشانه های بالینی ابتدایی و عوامل اتیولوژیک احتمالی و سپس تعدیل آن بر اساس نتایج تست های آزمایشگاهی تعیین و به کار گرفته می شوند.

a . احتیاطات تماسی 

رعایت احتیاطات تماسی برای اجتناب از انتقال ارگانیسم های مرتبط به عفونت ها یا کلونیزاسیون عوامل عفونی از طریق تماس مستقیم یا غیر مستقیم توصیه می شود.

اصول احتیاطات تماسی

استفاده از وسایل حفا ت فردی کامل

پوشیدن دستک، در بدو ویزیت و درآوردن آن قبل از ترک بیمار

انجام ضدعفونی دست ها، یکبار بعد از درآوردن دست کش و گان، و یکبار بعد از درآوردن محافظ صورت و ماسک الزامی است.

رعایت ب داشت دست با آب و صابون یا مایعات ضدعفونی با پایه الکلی، بلافاصله بعد از درآوردن دستک،

احتیاطات قطره ای

برای اجتناب از انتقال ذرات بزرگتر از ۵ میکرون، بایستی از این نوع احتیاط استفاده شود.

اندازه بزرگ این قیرات مانع از حرکت در فاصله زیاد یا تعلیق آن ها در هوا می شود.

این ذرات، در فاصله کوتاه (حدود یک متر) می توانند مستقیماً از سیستم تنفسی فرد عفونی به سیح مخاطات فرد گیرنده کارکنان ارائه کننده خدمات سلامت یا سایر بیماران( منتقل شوند. این قیرات تنفسی که حامل پاتوژن های عفونی می باشند هنگام سرفه، عیسه یا صحبت فرد عفونی ایعاد می شوند.

منبع: مرکز مشاوره و روانشناسی مشاورانه-از تشخیص خانگی کرونا تا پیشگیری و درمان ویروس